شاه شجاع نشتيفان

صبر مولانا به سر آمد و رعد آسا نسبت به موج خروشان اهل سنت به خامنه ای و احمدی نژاد هشدار داد

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 05:44:18 GMT

مولوی عبدالحمید در قسمت دوم خطبه‌های جمعه این هفته با انتقاد شدید از احضار علما اهل سنت و بازداشت آنان توسط دادگاه ویژه روحانیت مرکز مشهد، به نقطه آغاز مشکلات و فشارهای مذهبی بر اهل سنت در دولت نهم اشاره کرده و گفت: ما در اواخر دولت نهم احساس کردیم دارد فشار بزرگ مذهبی بر جامعه اهل سنت وارد می‌شود.

به گزارش شیعه‌نیوز ، وی افزود : در آن زمان بنده طی توقفی که در تهران به قصد سفر به حرمین شریفین داشتم با بعضی از افراد که در رده بالای حاکمیت بودند صحبتی داشتم. آنان صحبتهایی را مطرح کردند که دال بر این مطلب بود که دیگر کاسه صبرشان نسبت به اهل سنت لبریز شده است و تحمل آزادی مذهبی اهل سنت را ندارند و گویا می خواهند دست به یک سری اقدامات بزنند، و در آن نشست صحبتهای دیگری نیز مطرح شد که مصلحت نیست اینجا بیان شود. اولین مشکلی که در آن دوره (نهم) شاهد آن بودیم تهدید به اشغال حوزه های اهل سنت و پلمپ یا اداره آنها توسط جیره خواران خویش و قلع و قمع مدارس واستادان توهین های بی‌سابقه‌ای بود که به طور علنی به مقدسات اهل سنت می شد. این مساله و حرکات مشکوک وتحریک بر انگیز دیگر باعث درگیری در زاهدان شد که مشکلاتی به وجود آورد و به نحوی گذشت که نهال کینه و عداوت را کاشته وظلم ظالمان ادامه دارد.

امام جمعه زاهدان به آخرین مشکلی که در هفته ها و روزهای اخیر در دولت جدید به وجود آمده اشاره کرد و گفت: اینک احساس می کنیم که فشارها دوباره شروع شده است و در شکل احضاریه گسترده و بی سابقه و بازداشت علمای شاخص اهل سنت ظاهر گشته است. بهانه این احضاریه ها وجود طلاب غیرایرانی یعنی افغانی و تاجیکستانی است؛ مردم تاجیکستان که سالها زیر یوغ شوروی از تعالیم اسلامی دور مانده و برای یادگیری علوم اسلامی به کشورهای اسلامی مراجعه می کنند، به عربستان و سوریه و مصر و پاکستان می روند و حتی عده ای در ایران در شهرهای قم و گرگان در حوزه های شیعه درس می خوانند، ما که علاوه بر بُعد فرهنگی و زبان، از لحاظ فقهی نیز با آنان نزدیکتریم، آنها می خواهند فقه حنفی و قرآن مجید را یاد بگیرند و کسانی که پیرو مذهب شافعی اند می خواهند فقه شافعی را فراگیرند.

عبدالحمید ادامه داد: ما به صراحت می گوییم که تعلیم این برادران هیچ نوع منفعت سیاسی یا مادی برای ما ندارد فقط منفعت دینی و خدایی مطرح است و بس. فرزندان افغانی نیز برای فراگیری علوم دینی به مدارس اهل سنت مراجعه می کنند و این هیچ ضرری برای مردم ایران درپی نداشته است در حالی که برادران افغانی ما در جاهای مختلف ایران زندگی می کنند و فرزندان بعضی در مدارس دینی درس می خوانند.

امام جمعه زاهدان گفت: یکی از بزرگترین مشکلات ما گزارش های غیرواقعی و دروغینی است که از سوی بعضی افراد مغرض به مقامات بالا داده می شود. یکی از مسئولین استانی در طی تماس تلفنی که با وی داشتم به من گفت: شما در مدارستان چهار هزار طلبه خارجی دارید؟ بنده به ایشان گفتم که این دروغ محض است و به شما اشتباه گزارش داده اند و چنین چیزی اصلا وجود ندارد. بنده نمی دانم این گزارشهای نادرست را چه کسی داده است؟! حاج آقای مقتدایی رئیس حوزه علمیه قم نیز مدتی قبل اعلام کرده بود که 37هزار طلبه در سیستان و بلوچستان درس می خوانند. این چه گزارش دروغی است که به ایشان داده شده است؟! در تاریخ بلوچستان این تعداد طلبه نداشتیم.

مولوی عبدالحمید بعد از بیان این مطلب گفت: لعنت خدا بر کسانی باد که گزارشهای دروغین به بزرگان می دهند. همچنین گزارشهای کذب و بی اساسی در مورد مدرسه عظیم آباد داده بودند. من به خدایی که حاضر و ناظر من و شماست سوگند یاد می کنم که این گزارشها کذب و دروغ محض است.

وی افزود: علمای شیعه برای ما محترم اند و برادران ما هستند و دولت متولی امور دنیای ماست، انتخابات ما و دانشگاههای ما در دست دولت است ولی در همین امور دنیوی که در دست دولت دادیم در تمام موارد با مشکلات مواجه ایم و پریشان و پشیمان هستیم چنان چه امروز بخش بزرگی از ملت ایران بر صحت انتخابات اعتراض داشته و پریشان اند، پس چگونه ما می توانیم که دین و مذهبمان را در دست شما بدهیم! ما نمی توانیم در این مساله اعتماد کنیم.

این مولوی در پایان اظهار داشت: امیدواریم ما را به حال خودمان بگذارید راحت زندگی کنیم و دغدغه فکری نداشته باشیم سی سال است تمام حقوق اهل سنت را بالا کشیده و در کشورهای دیگر دست به دسیسه و ترور میزنید وبه ابتدایی ترین حقوق ما بی توجه بوده و طبق قانون حقوقمان را به ما نمیدهید. ما می خواهیم قانون برای همه باشد، همان قانونی که برای قم است برای ما هم باشد. چه فرقی بین ما و قمی ها وجود دارد؟ ما هم ایرانی هستیم. اگر چه آنها حکوت را قبضه کرده اند اما نباید بین حوزه های علمیه و علما تفاوتی باشد.

علایم هایپوتیروئیديسم

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 05:08:47 GMT

غده تیروئید یک عضو پروانه ای شکل واقع شده در جلو گردن است که دو هورمون تیروکسین (T4 نیز نامیده می شود) و تری یروتیرونین (T3 نیز نامیده می شود) را ترشح می کند که در کنترل متابولیسم اهمیت دارند. هایپوتیروئیدیسم بیماری است که در آن غده تیروئید سطوح کافی از این هورمون های حیاتی را تولید نمی کند.

مترجم دکتر نگار اصغربیک

غده تیروئید یک عضو پروانه ای شکل واقع شده در جلو گردن است که دو هورمون تیروکسین (T₄ نیز نامیده می شود) و تری یروتیرونین (T₃ نیز نامیده می شود) را ترشح می کند که در کنترل متابولیسم اهمیت دارند. هایپوتیروئیدیسم بیماری است که در آن غده تیروئید سطوح کافی از این هورمون های حیاتی را تولید نمی کند.

کم کاری تیروئید یا هایپوتیروئیدیسم بسیار معمول است و تخمین زده می شود که 5-3%

از جمعیت بالغین را مبتلا می کند. این بیماری در زنان معمولتر از مردان است و خطر توسعه هایپوتیروئیدیسم با پیشرفت سن افزایش می یابد.

هایپوتیروئیدیسم معمولاً بیشتر نتیجه بیماری اتوایمون که به عنوان تیروئید هاشیموتو شناخته می شود، است که در آن سلول های ایمنی خود بدن به غده تیروئید حمله و آنرا تخریب می کنند. از آنجائیکه فعالیت غده تیروئید توسط هورمونهای دیگری از غده هیپوفیز و هیپوتالاموس مغز کنترل می شود، نقایصی در این نواحی نیز می تواند سبب کم فعالی غده تیروئید شود. جراحی های قبلی روی تیروئید و سابقه اشعه درمانی به گردن علل دیگر هایپوتیروئیدیسم هستند.

علایم کم کاری تیروئید می توانند خفیف تا شدید باشند، اما اغلب بسیار نامحسوس هستند. افراد با شکل خفیف بیماری ممکن است به هیچ وجه علامتی نداشته باشند. شدید ترین شکل کم کاری تیروئید Myxedema گفته می شود که می تواند به کوما و حتی مرگ منجر شود. غده تیروئید کم فعال (تنبل) تمام ارگان ها و عملکردهای بدن را تحت تاثیر قرار می دهد که منجر به هم علایم فیزیکی و هم احساسی می شود. برخی از معمولترین علایم کم کاری تیروئید در بالغین عبارتند از:

· خستگی و ضعف، احساس " کوفتگی"

· افزایش وزن یا مشكل در كاهش وزن

· یبوست

· افسردگی

· نازک شدن یا شکنندگی مو یا ناخن ها

· عدم تحمل سرما

· خواب آلودگی

· ازدست دادن (فقدان)حافظه

· کاهش میل جنسی

· دردهای مفصلی

افرادیکه به موارد پیشرفته تر کم کاری تیروئید مبتلا می شوند ممکن است متوجه خشکی یا ضخیم شدن پوست، کند شدن تکلم، چرخه های غیر طبیعی قاعدگی، بادکردن صورت، دست ها یا پاها، و کاهش ظرفیت حس چشایی و بویایی شوند.

اگر علایم کم کاری تیروئید را تجربه می کنید، پزشک می تواند دستور تست های خونی ساده جهت تشخیص بیماری را بدهد. غده تیروئید تنبل در بیشتر موارد به آسانی و کاملاً توسط تجویز روزانه هورمونهای تیروئید به شکل قرص درمان می شود.

سیروز کبد

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 05:05:39 GMT

مترجم دکتر نگار اصغربیک

کبد یک عضو بزرگ است که در قسمت بالایی راست شکم، دقیقاً زیر ریه راست قرار می گیرد. کبد یکی از " باهوش" ترین اعضا بدن است که عملکردهای بسیار متفاوتی در یک زمان انجام می دهد. کبد پروتئین تولید می کند، مواد زاید را از بدن حذف می کند، کلسترول تولید می کند، انرژی گلوکز را ذخیره و آزاد می کند و بسیاری از داروهایی را که در پزشکی مصرف می شوند متابولیزه می کند. کبد صفرا نیز تولید می کند که از طریق مجاری صفراوی به روده جائیکه به هضم غذا کمک می کند جریان می یابد. کبد خون را از دو منبع مختلف- - قلب و روده دریافت می کند. تمام این جریان خونها از میان کبد جریان می یابند و به قلب بر می گردند.

جای تعجب نیست که در چین باستان کبد را نه قلب که به عنوان مرکز بدن می دیدند.

سیروز چیست؟

انواع بسیاری از آسیب مزمن کبد می تواند منجر به زخم بافت شود. این زخم شدن ساختمان طبیعی و رشد دوباره سلول های کبدی را از حالت عادی خارج می کند. جریان یافتن خون از میان کبد از روده مسدود می شود و کاری که توسط کبد انجام می شود، از قبیل پردازش داروها و تولید پروتئین ها متوقف می شود.

چه چیزهایی سیروز ایجاد می کنند؟

سیروز می تواند با علل بسیاری، برخی شناخته شده و بقیه ناشناخته ایجاد شود:

الکل- - کاربرد الکل در مقادیر زیاد معمولترین علت سیروز در ایالات متحده است.

هپاتیت ویروسی مزمن- - هپاتیت تیپ B و تیپ C، و شاید ویروس های دیگر می توانند کبد را در طی یک زمان طولانی مبتلا و تخریب کنند و در نهایت سیروز ایجاد کنند.

انسداد مزمن مجرای صفرا- - این بیماری می تواند در زمان تولد رخ دهد(انسداد مجرای صفراوی)یا بعداً در زندگی توسعه یابد( سیروز صفراوی اولیه). علت دومی ناشناخته باقی می ماند. هنگامیکه مجاری صفراوی خارج از کبد باریک و مسدود می شوند، بیماری Sclerosing Cholangitis اولیه نامیده می شود. این بیماری اغلب با زخم شدن مزمن کولون(کولیت) مرتبط است.

ذخیره غیر طبیعی مس (بیماری ویلسون)یا آهن(هموکروماتوز)- - این فلزات در تمام سلول های بدن وجود دارند. هنگامیکه مقادیر غیر طبیعی این فلزات در کبد تجمع یابد، زخم و سیروز ممکن است توسعه یابد.

داروها و سموم- - قرار گرفتن طولانی در معرض مواد شیمیایی خاص یا داروها می تواند کبد را زخم کند.

هپاتیت اتوایمون- - این التهاب مزمن هنگامیکه آنتی بادیهای محافظتی بدن در تشخیص کبد به عنوان بافت خودی شکست می خورند، رخ می دهد. آنتی بادیها به سلول های کبدی آسیب وارد می کنند چرا که فکر می کنند آنها یک پروتئین یا باکتری بیگانه هستند.

فیرروزسیستیک و نقص آلفا- 1- آنتی تریپسین- - این اختلالات ارثی هستند.

ویروس ها داروها ناشناخته ارث سوء مصرف الکلعلل سیروز

علایم و نشانه ها چه هستند؟

سیروز سالها طول می کشد تا توسعه یابد. در طی این زمان، معمولاً هیچ علایمی وجود ندارد، اگر چه خستگی، ضعف و کاهش اشتها ممکن است رخ دهد وبا زمان بدتر شود. هنگامیکه سیروز به طور کامل توسعه می یابد، تعدادی علایم حضور دارند:

احتباس مایع در پاها و شکم- - کبد پروتئینی به نام آلبومین تولید می کند، که مایع را در رگهای خونی نگه می دارد. هنگامیکه سطح خونی آلبومین پایین می افتد، مایع از بافت ها به پاها و شکم ترواش می کند، ادم(تجمع مایع) و تورم ایجاد می کند.

یرقان- - کبد صفرا تولید می کند که به صورت طبیعی به روده جریان می یابد. با سیروز پیشرفته صفرا می تواند به خون باز گردد، سبب شود که پوست و چشم ها زرد و ادرار تیره شود.

خارش شدید- - انواع خاصی از سیروز، از قبیل انسداد مزمن مجرای صفرا می تواند خارش درد سرساز تولید کند.

سنگ صفرا- - سیروز سبب متابولیسم غیر طبیعی رنگدانه صفرا می شود. به این دلیل، سنگ صفرا اغلب در بیماران سیروزی دو برابر افراد بدون سیروز توسعه می یابد.

نقایص انعقادی- - کبد پروتئین های خاصی تولید می کند که به انعقاد خون کمک می کنند. هنگامیکه این پروتئین ها کمبود دارند، خونریزی زیاد یا طولانی اتفاق می افتد.

تغییر عملکرد ذهنی- - کبد سمومی را از روده پردازش می کند. هنگامیکه این مواد به گردش خون فرار می کنند، آنطور که در موارد شدید سیروز رخ می دهد، تغییرات مختلفی در عملکرد ذهنی می تواند توسعه یابد.

خونریزی ورید مری- - در سیروز پیشرفته، خون روده ای کبد را دور می زند و به اطراف مری (لوله غذایی) و قلب بالا می آید. وریدها در مری گشاد می شوند (پهن می شوند) و ممکن است پاره شوند، خونریزی روده ای فراوان یا بطئی ایجاد می کند.

تست های خونی

بیوپسی کبد

اولتراسوند

تشخیص و بیوپسی کبد

پزشک همیشه از سابقه پزشکی بیمار و آزمایش فیزیکی می تواند به سیروز مشکوک شود. به علاوه ، تست های خونی خاصی و اسکن ها یا اولترا سوند(سونوگرافی) می تواند اطلاعات کمک کننده ای فراهم کند. هرچند جهت یک تشخیص قطعی،بیوپسی کبد (نمونه بافتی) مورد نیاز است. این عمل با بی حسی پوست قفسه سینه راست پایینی و وارد کردن یک سوزن باریک به کبد انجام می شود. یک لوب یا نمونه از بافت خارج می شود و تحت یک میکروسکوپ آزمایش می شود.

دوره سیروز چیست؟

هنگامیکه سیروز تشخیص داده می شود، بیمار و پزشک برنامه فعالیتی که جهت محافظت از سلولهای کبدی باقیمانده و تصحیح مشکلات ذکر شده در بالا طراحی شده را شروع می کنند.

با ادامه این برنامه، بیشتر بیماران می توانند زندگی طولانی پرباری را داشته باشند.

پیشگیری

شاید 90درصد از سیروزها با مصرف زیاد الکل یا ویروس های هپاتیت ایجاد می شود. البته، از الکل می تواند اجتناب شود. مصرف الکل باید همیشه محدود شود (بیشتر از 1یا2 بار در روز نباشد). و هپاتیت تیپB اکنون یک واکسن موثر بر علیه آن دارد. واکسیناسیون علیه ویروس هپاتیت B ایمن و ارزان است. باید بخصوص در گروه های خاص در خطر بالا داده شود: تمام متخصصان مراقبت سلامت، افرادیکه به کشورهای جهان سوم سفر می کنند و مصرف کنندگان داروی وریدی.

درمان

اغلب، تنها درمان مورد نیاز برای سیروز برطرف کردن علت است:

· بیمار الکلی باید به صورت دایم مصرف الکل را متوقف کند.

· هنگامیکه آهن در بدن انباشته می شود، برداشتن مزمن خون توسط وریدی که مقادیر زیاد از آهن را حذف می کند.

· داروی کورتیزون به درمان هپاتیت اتوایمون و سیروز کمک می کند.

· محدود کردن نمک و کاربرد قرص های مایع(دیورتیک ها) ادم و تورم شکمی را کاهش می دهد.

· از سموم و داروهای مضر باید اجتناب شود.

· کاهش پروتئین رژیم غذایی و کاربرد ملین های خاص معمولاً می تواند از تغییرات در عملکرد ذهن جلوگیری کند.

· خونریزی وریدی در مری می تواند با عوامل اسکروز کننده(انعقادی)قطع شود یا با باندهای لاستیکی کوچک بسته شود. گاهی، جراحی جهت جلوگیری از خونریزی فراوان راجعه ضروری است.

· اورسودیل(Actigall) و داروهای دیگر در درمان سیروز صفراوی اولیه و Sclerosing Cholangitis اولیه کمک کننده بوده اند.

پیوند کبد

پیوند کبد به مرحله ای که اکنون می تواند به عنوان درمان استاندارد برای بیماران انتخابی در نظر گرفته شود پیشرفت کرده است.

خلاصه

سیروز کبد یک اختلال معمول است که دلایل بسیاری دارد. با تشخیص زودرس، کار زیادی می تواند جهت جلوگیری از مشکلات جدی انجام شود. درمان های مختلفی بسته به علت آسیب کبدی و مشکلات آن، در دسترس هستند. تحقیق مداوم پزشکی پیشرفت های مهمی در درمان سیروز در آینده را وعده داده است.

کبد چرب

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:59:15 GMT

مترجم دکتر نگار اصغربیک

کبد بزرگترین عضو در بدن است. کبد در قسمت بالایی راست شکم زیر دنده ها یافت می شود. کبد یک عضو بسیار پیچیده است و عملکردهای بسیاری دارد. آنها شامل موارد زیر هستند:

· ذخیره انرژی به شکل قند (گلوکز)

· ذخیره ویتامین ها، آهن و مواد معدنی دیگر

· ساخت پروتئین ها شامل فاکتورهای انعقاد خون، جهت سالم نگه داشتن بدن و کمک به رشد آن

· پروسه بی اثر کردن سلولهای قرمز خون

· ساختن صفرا که برای هضم غذا مورد نیاز است

· متابولیزه کردن یا تجزیه بسیاری از داروها و الکل

· کشتن میکروبهایی که از طریق روده وارد بدن می شوند.

کبد بار سنگینی را برای بدن به دوش می کشد و تقریباً هرگز شکایت نمی کند. این عضو حتی یک قدرت جهت بازسازی خودش دارد. هنوز این عضو نباید برای اهدا داده شود، برخی بیماریهایی که بروز می کنند، از قبیل کبد چرب و استئاتوهپاتیت، ممکن است نشانه ای از آسیب باشند و می توانند به تخریب دایمی کبد منجر شوند.

کبد چرب چیست؟

کبد چرب همانی است که نام آن پیشنهاد می کند: ساخت چربی در سلولهای کبد. اگر چه این یک بیماری طبیعی نیست، چربی در کبد معمولاً به خودی خود هیچ تخریبی ایجاد نمی کند. هرچند، در برخی مواقع می تواند نشانه ای باشد که دیگر بیماریهای زیان بخش در کار هستند. کبد چرب ممکن است با التهاب مرتبط باشد یا به التهاب کبد منجر شود. این مسئله می تواند زخم و سخت شدن کبد را سبب شود. هنگامیکه زخم ایجاد شده گسترده می شود، سیروز گفته می شود و یک بیماری بسیار وخیم است. بنابراین ، مهم است که یک پزشک کاملاً یک بیمار با چربی در کبد آزمایش کند.

علت

منطقی به نظر می رسد که خوردن غذاهای چرب، کبد چرب ایجاد کند، اما این علت نیست. کبد نقش مهمی در متابولیسم یا تجزیه چربیها بازی می کند. چیزی در این پروسه متابولیسم اشتباه می شود اما هنوز معلوم نیست که چه چیزی سبب ساخت چربی در کبد می شود. مشخص است که چربی با تعدادی از بیماریها در کبد تجمع پیدا می کند. معمولترین آنها چاقی است. همچنین کبد چرب با دیابت ملتیوس، تری گلیسیرید بالای خون، و مصرف زیاد الکل مرتبط است. این حالت ممکن است با بیماریهای خاصی از قبیل سل و سوء تغذیه، جراحی بای پس روده برای چاقی، ویتامین A زیاد در بدن، یا کاربرد برخی داروها از قبیل والی پروئیک اسید(نام تجاری Depakene,Depakote) و کورتیکواستروئید(کورتیزون، پردنیزون) رخ دهد. گاهی اوقات کبد چرب به عنوان یک عارضه حاملگی رخ می دهد.

دیابت ملیتوس

داروهای خاص

لاغری

چاقی

تری گلیسیرید بالا در خون

دلایل کبد چرب

الکل

علایم و تشخیص

معمولاً هیچ علایمی وجود ندارد که برای بیمار محسوس باشد. در واقع، کبد چرب غالباً در طی یک آزمایش معمولی فیزیکی بر ملا می شود. ممکن است افزایشی در آنزیم های خاص کبدی در خون یافت شود و گاهی اوقات کبد مختصری بزرگ می شود. کبد چرب ممکن است هنگامیکه پزشک بیمار را برای بیماریهای دیگر ارزیابی می کند نیز کشف شود. به عنوان مثال، یک آزمایش اولتراسوند شکم که به دلایل دیگر انجام شده ممکن است چربی در کبد را نشان دهد. جهت اطمینان از تشخیص کبد چرب، پزشک ممکن است یک بیوپسی کبدی را توصیه کند. تحت بیهوشی موضعی، یک سوزن نازک به قفسه سینه راست پایینی وارد می شود. یک قطعه کوچک از بافت کبد با سوزن خارج می شود و تحت یک میکروسکوپ آزمایش می شود.

استئاتوهپاتیت چیست؟

واژه Hepatitis به معنای التهاب و تخریب سلول های کبدی است. Steato به چربی اشاره می کند. بنابراین، Steatohepatitis التهاب کبد مربوط به تجمع چربی است. مصرف بسیار زیاد الکل می تواند به کبد چرب و التهاب منجر شود که معمولاً هپاتیت الکلی گفته می شود. استئاتوهپاتیت شبیه هپاتیت الکلی است، اما می تواند در افرادیکه به ندرت الکل مصرف می کنند یا هرگز الکل مصرف نمی کنند رخ دهد. در این مورد، اغلب استئاتوهپاتیت غیر الکلی یا NASH گفته می شود. هم هپاتیت الکلی و هم استئاتوهپاتیت می تواند به تخریب شدید کبد و سیروز منجر شود.

مطالعات نشان داده اند که بسیاری از مردم که به میزان قابل توجهی افزایش وزن دارند استئاتو هپاتیت را بروز داده اند یا بروز خواهند داد. این بیماری می تواند با کاهش وزن سریع نیز رخ دهد. استئاتوهپاتیت به هورمونهای استروژن در برخی زنان مرتبط شده است. در مورد دیابت ملیتوس محققان معتقدند استئاتوهپاتیت ممکن است تنها در آن دسته از بیماران که دیابتشان به صورت مناسبی کنترل نمی شود توسعه یابد.

درمان

در موارد بسیاری، درمان کبد چرب و استئاتوهپاتیت به کنترل بیماریهای زمینه نیاز دارد. این ممکن است شامل کاهش تری گلیسیریدهای بالای خون، کنترل خوب دیابت، یا عدم مصرف الکل باشد. در برخی موارد، رفع بای پس روده از طریق جراحی برای چاقی مورد نیاز است.

از آنجائیکه اضافه وزن به میزان قابل توجهی مهمترین فاکتور حیاتی است، کاهش وزن کلید رهایی کبد از چربی است. این مسئله بخصوص در صورتی ضروری است که تخریب کبد در حال رخ دادن باشد، و نشانه های اولیه از زخم روی بیوپسی موجود باشد. تری گلیسیریدهای بالای خون و دیابت نیز با چاقی بدتر می شوند. بنابراین، هنگامیکه استئاتوهپاتیت با این بیماریها وجود دارد، افراد حتی فواید بیشتری از کاهش وزن بدست می آورند. کاهش وزن می تواند مشکل باشد. هرچند، باید انجام شود زیرا به صورت ثانویه ممکن است نهایتاً سیروز و نیاز به پیوند کبد وجود داشته باشد.

در حال حاضر، مطالعات بر داروهای خاصی از قبیل Actigall در حال پیشرفت است. این دارو بنظر می رسد که تخریب کبد را در مواردی از استائوهپاتیت کاهش می دهد. هرچند، اکنون اطمینانی وجود ندارد که این داروها چقدر کمک کننده خواهند بود. جهت تکرار نکته، کاهش وزن به میزان قابل توجهی مهمترین درمان است.

پیوند کبد

پیوند کبد اکنون یک نوع درمان پذیرفته شده برای تخریب شدید کبدی است. پیشرفتها در تکنیک های جراحی و کاربرد داروهای جدید جهت سرکوب رد پیوند میزان موفقیت را بهبود بخشیده است. استئاتوهپاتیت یکی از غیر معمولترین دلایل برای پیوند کبد است. هرچند، هر مرکز پیوند هر سال تعداد کمی پیوند در نتیجه این بیماری انجام می دهد. میزان زنده ماندن در مراکز پیوند با بیش از 90% با کیفیت زندگی خوب پس از بهبودی عالی است.

خلاصه

کبد چرب ساخت چربی در کبد است. چربی در کبد معمولاً تخریب کبدی ایجاد نمی کند. هرچند، حالات خاص دیگر و بیماریها می توانند با توسعه کبد چرب مرتبط شوند. تحقیق جهت آشکار کردن اینکه چه پروسه هایی ممکن است جهت شعله ور کردن ساخت چربی در کبد اتفاق بیفتند در حال انجام است. این بیماری معمولاً هنگامیکه علل زمینه درمان شوند یا برطرف شوند برگشت پذیر است. بیمارانیکه توصیه پزشکانشان را دنبال می کنند می توانند انتظار داشته باشند که یک کبد چرب یا استئاتوهپاتیت را معکوس و کنترل کنند.

دلایل ریزش مو و درمان آن

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:53:11 GMT

زنان و مردان در سراسر جهان همیشه از ریزش مو رنج می برده اند. آمارها نشان می دهند بیشتر از 65 میلیون مرد در ایالت متحده آمریکا از طاسی آندروژنیک که به عنوان الگوی مردانه ریزش مو شناخته شده، رنج می برند

مترجم دکتر متین محمدی پور

زنان و مردان در سراسر جهان همیشه از ریزش مو رنج می برده اند. آمارها نشان می دهند بیشتر از 65 میلیون مرد در ایالت متحده آمریکا از طاسی آندروژنیک که به عنوان الگوی مردانه ریزش مو شناخته شده، رنج می برند. هنگامیکه کاهش سطح خونی آندروژن در طول دوران بلوغ اتفاق می افتد الگوی ریزش مو از همین زمان آغاز می گردد. بطور معمول اولین نشانه ریزش مو از خاستگاه و رستنگاه مو بویژه در نواحی گیجگاهی آغاز می شود. ریزش موجنبه ارثی داشته و معمولاً در مردان در اواخر دهه بیست سالگی آغاز می گردد و در بعضی از مردان هم ممکن است این ریزش مو تا سن 40یا50سالگی بروز ننماید.

عامل اصلی ریزش مو DHT یا دی هیدروتستسترون است. DHT ماده جانبی ایجاد شده از تستوسترون بوده که باعث ایجاد صفات مردانه در دوران جنینی گردیده و پس از آن باعث ایجاد صفات ثانویه جنسی در دوران بلوغ می گردد. از خصوصیات DHT این است که به رسپتورهای آندروژنی متصل گشته و با فولیکول های مو تداخل نموده و مانع رشد آنها می گردد. فولیکولهایی که تحت تأثیر DHT قرار می گیرند بسیار کوچک شده و معمولاً به اندازه فولیکول های دوران نوزادی می رسند. DHT موجب می گردد فولیکولها نازکتر و کوتاهتر شده و سرانجام نیز باعث توقف رشد آنها می شود. فولیکولهای تاثیر یافته از DHT تخریب نشده و anagen یا فاز رشد آنها بطور قابل توجهی کوتاهتر می گردد. پروسه رشد مو معمولاً به 2تا4 سال زمان برای کامل کردن خود نیاز دارد. زمانیکه فاز anagen کاهش می یابد پروسه ریزش مو شدت بیشتری پیدا می کند و موهایی که در نتیجه این پروسه ایجاد می شوند معمولاً بسیار شکننده و باریک هستند. به این نوع موها، معمولاً موهای کودکانه یا مینیاتوری اطلاق می گردد. مهمترین نواحی ای که از این الگوی ریزش مو پیروی می نمایند قسمت جلو و تاج سر است. این الگو معمولاً به الگوی U شکل در میان مردان طاس معروف است. جالب است بدانید تأثیرات باریک شدن مو در مردان سریعتر از زنان اتفاق می افتد و این به دلیل سطح بالای تستسترون در مردان نسبت به زنان است، به همین دلیل ساقه مو در زنان به سرعت مردان تخریب نمی گردد.

در بسیاری از مردان ریزش مو امری اجتناب ناپذیر است. ریزش مو جنبه ارثی داشته که با افزایش سن بیشتر می شود و این ژنها می توانند هم از طرف مادر و هم از طرف پدر به فرد انتقال یابند.

سایر دلایل ریزش مو شامل موارد زیر هستند:

استرس- وقتی شما دچار استرس می شوید موهای شما وارد فاز استراحت یا فاز حفاظتی می شوند. با حذف استرس در زندگیتان مانع از ورود موهایتان به این فاز شوید.

عدم تعادل در تغذیه- اگر شما عادت به خوردن غذای غنی نداشته و رژیم غذایتان فاقد منابع پروتئینی است، موهای شما شروع به نازکتر شدن می نمایند زیرا پروتئین بعنوان ترکیب اصلی و مهم در رشد مو شناخته شده است.

تغییر تعادل هورمونها و بیماری- تغییر هورمونی می تواند باعث کاهش مو شود که اغلب نیز بصورت موقتی ایجاد می گردد. بیماری که بطور ناگهانی ایجاد می شود کل بدن را دچار شوک نموده و باعث می گردد موهای شما وارد فاز استراحت شوند.

سرفه مزمن

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:47:40 GMT

سرفه مزمن به خودی خود یک بیماری تلقی نمی شود بلکه این سرفه یکی از نشانه های سایر اختلالات و بیماری هاست. سرفه مزمن یک مشکل شایع بوده و یکی از دلایل مراجعه افرادبه پزشکان است

مترجم دکتر متین محمدی پور

سرفه مزمن

سرفه مزمن چیست؟

سرفه مزمن سرفه ای است که از میان نمی رود. سرفه مزمن به خودی خود یک بیماری تلقی نمی شود بلکه این سرفه یکی از نشانه های سایر اختلالات و بیماری هاست. سرفه مزمن یک مشکل شایع بوده و یکی از دلایل مراجعه افرادبه پزشکان است.

دلایل سرفه مزمن چه هستند؟

بعضی از دلایل شایع سرفه مزمن شامل آسم، رینیت آلرژیک، مشکلات سینوس( به طور مثال عفونت سینوس) و ریفلاکس محتویات معده هستند. در موارد کمیاب سرفه های مزمن ممکن است در نتیجه ورود یک جسم خارجی به درون ریه ها ( معمولاً در بچه ها) به وجود آیند. بسیار مهم است در صورت حضور سرفه مزمن تصویر برداری X-ray از قفسه سینه انجام پذیرد. در صورت وجود X-ray طبیعی یکی از موارد زیر یا جمعی از آن ها می توانند دلیل سرفه مزمن باشند.

سیگار کشیدن

شایع ترین دلیل سرفه مزمن است.

آسم

بیماری راه های هوایی است که منجر به سختی تنفس یا صدای وزوز در تنفس افراد می شود و اغلب از طریق غیر طبیعی بودن تست های تنفسی قابل شناسایی است. بعضی از افراد مبتلا به آسم تنها از سرفه مزمن رنج می برند و تست های عملکرد ریه در آن ها ممکن است طبیعی باشد و این نوع آسم معمولاً به نام آسم سرفه ای شناخته می شود. نشانه های آسم می تواند در نتیجه هوای سرد، قرار گرفتن در مقابل آلاینده های هوا یا گرده گیاهان، دود سیگار یا عطرها تشدید شود.

بیماری ریفلاکس معده و مری (GERD)

به ریفلاکس یا برگشت مجدد اسید معده یا محتویات آن به مری اشاره دارد. اگر اسید معده به سمت مری بازگردد در نتیجه آن اسپاسمی در راه های هوایی ایجاد می شود که منجر به کوتاهی تنفس و سرفه می شود. در بعضی از موارد ریفلاکس در نتیجه ورود مواد خارجی به ریه ها و ایجاد نشانه های مشابه باعث آسیب به بافت های ریه می شود. در بعضی از افراد هیچ حالت سوزشی احساس نمی شود و تنها نشانه ریفلاکس سرفه است.

مشکلات سینوس و ترشحات پشت بینی

هم چنین می توانند باعث ایجاد سرفه مزمن شوند. ایجاد چنین شرایطی شناسایی را دشوار می سازد و گاهی اوقات سی تی اسکن سینوس ها برای شناسایی لازم است. بیماران اغلب از این که چیزی باعث غلغلک حلقشان می شود شکایت دارند و مکرراً خلط را از حلقشان بیرون می آورند.

عفونت هایی نظیر برونشیت یاپنومونی

نیز می توانند باعث ایجاد سرفه شوند. این عفونت ها می توانند در نتیجه ویروس ها، باکتری ها، یا قارچ ها ایجاد شوند. عفونت های ویروسی به آنتی بیوتیک ها پاسخ نمی دهند. سرفه ها در بیماران مبتلا به آسم که به عفونت های قسمت فوقانی تنفس مبتلا هستند معمولاً پس از بهبودی عفونت ها هم چنان ادامه دارند.

داروهای مشخص

همانند مهارکننده های ACE (انالاپریل(Vasotec)، کاپتوپریل(Capoten) )که در درمان فشار خون بالا به کار می روند می توانند باعث ایجاد سرفه های مزمن شوند.

سایر عواملی که کمتر شایع هستند شامل تومورها، سارکوئیدوزیس یا سایر بیماری های ریه هستند.

در صورت پایداری سرفه های مزمن بیماران باید توسط پزشک خود ارزیابی شوند. بسیار مهم است که مواردی هم چون آسم، ترشحات پشت بینی، ریفلاکس معده و مری، اثرات جانبی داروها، بیماری ریه بینابینی یا عفونت های غیرمعمول در سرفه های مزمن مورد توجه و پیگیری قرار گیرند.

سرفه مزمن چگونه درمان می شود؟

درمان سرفه مزمن براساس عوامل به وجود آورنده آن صورت می پذیرد. با این وجود بیماران می توانند نشانه های سرفه را به وسیله داروهای بدون نسخه نظیر گایافنزین، دکسترومتورفان، نوشیدن مقادیر زیادی از آب، بخورها یا قرص های مکیدنی تسکین بخشند. در موارد شدید پزشک می تواند کدئین که یکی از سرکوب کننده های موثر در سرفه است را تجویز کند.

آسم:

گشاد کننده راه های هوایی به صورت تنفسی یا استروئیدهای تنفسی به منظورکاهش التهاب در بیماران مبتلا به آسم تجویز می شوند. در پاره ای از موارد استروئیدهای خوراکی استفاده می شوند.

بیماری ریفلاکس معده و مری (GERD):

به منظور جلوگیری از ریفلاکس می توان از غذاهایی که باعث افزایش ریفلاکس می شوند پرهیز کرد و قبل از دراز کشیدن از خوردن غذا خودداری کرد. در موقع خوابیدن سر باید در سطح بالاتری از بدن قرار گیرد و از داروهایی هم چون فاموتیدین(پپسید)، سایمتدین(تاگامت) یا رانی تیدین(زانتک) که باعث کاهش اسید معده می شوند، استفاده کرد.

مشکلات سینوس و ترشحات پشت بینی:

استفاده از دکونژستان ها از قبیل پزودوافدرین(Sudafed) یا آنتی هیستامین هایی همانند دیفن هیدرامین(Benadryl) ممکن است نشانه های ترشح پشت بینی را بهبود بخشند. استروئیدهای بینی تنفسی در درمان رینیت های آلرژیک(تب یونجه) که یکی از دلایل معمول سرفه است بسیار موثر عمل می کنند. علاوه بر این سایر اسپری های بینی از قبیل ایپراتروپیوم بروماید(آترو ونت) می توانند باعث تخفیف ترشحات پشت بینی شوند. آنتی بیوتیک ها در صورت تشخیص سینوزیت تجویز می شوند.

عفونت ها:

پنومونی باکتریایی و برونشیت به طور معمول به وسیله آنتی بیوتیک هایی نظیر سفالوسپورین ها و آزیترومایسین(Zithromax) درمان می شوند. اگر پنومونی به دیواره قفسه سینه بسیار نزدیک باشد التهاب سطوح شش ها می تواند باعث ایجاد دردی شود که تحت عنوان Plurisy شناخته شده و با ضد دردها مورد مداوا قرار می گیرد. سرکوب کننده های سرفه در چنین شرایطی باید با احتیاط استفاده شوند. زیرا خلط های ریه ناشی از موکوس های عفونی می تواند به پاک سازی عفونت ها کمک کنند.

بسیاری از برونشیت ها در بزرگسالان از عفونت های ویروسی منشاء می گیرند بنابراین درمان این عفونت ها همانند سرماخوردگی های معمول شامل استراحت، استفاده از مایعات فراوان، ضد دردها و مرطوب کننده های راه های هوایی است. بعضی از افراد استفاده از داروهایی نظیر اکسپکتورانت که حاوی گایافنزین است را در تسکین ناراحتی هایشان مناسب می دانند. در پاره ای از موارد تفکیک برونشیت ویروسی از برونشیت باکتریایی مشکل است از این رو پزشکان آنتی بیوتیک را برای بیماران خود تجویز می کنند. در بعضی از موارد نیز موکوس خارج شده از حلق بیماران مبتلا به آسم سبز رنگ است که نشانه ای از بروز عفونت است از این رو پزشک شما می تواند موکوس شما را به منظور ارزیابی عفونت در آن مورد آزمایش و بررسی قرار دهد.

داروها:

بیمارانی که از داروهای پایین آورنده فشارخون به نام مهار کننده هایACE (آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین) نظیر انالاپریل، کاپتوپریل و یا لیزینوپریل استفاده می کنند می توانند از پزشک خود درخواست کنند تا داروهایشان را تغییر دهد. بیماران نباید بدون نظر پزشک داروهای ضد فشار خون را قطع کنند زیرا در صورت قطع داروها فشار خون به یک باره افزایش می یابد. نسل جدیدی از مهارکننده های ACE نظیر (مسدود کننده های رسپتور آنژیوتانسین) ARBs (به طور مثال( والسارتانDiovan))( ، لوزارتان(Cozar ) می توانند جایگزین داروهای قبلی شوند زیرا بروز سرفه با مصرف این داروها پایین تر است. علاوه بر این مجموعه بسیاری از داروهای ضد فشار خون وجود دارد که به منظور اداره و کنترل فشارخون می توان از آن ها استفاده کرد.

چگونه می توان از سرفه مزمن جلوگیری کرد؟

سیگار نکشید زیرا سیگار کشیدن یکی از دلایل شایع سرفه مزمن است.
با پزشک خود در مورد کنترل بیماری هایی هم چون آسم، ترشحات پشت بینی یا GERD به منظور جلوگیری از بروز سرفه صحبت کنید.
از تماس با افرادی که به بیماری برونشیت یا پنومونی دچار هستند دوری کنید.
از میوه ها استفاده کنید. محققان تاکید می کنند رژیم غذایی سرشار از میوه به دلیل وجود فیبر و فلاونوئیدهای موجود در آن ممکن است از بروز سرفه جلوگیری کند.

عوارض دیابت

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:41:15 GMT

دیابت بسیاری از اعضاء بدن را مبتلا می کند و عوارضی ایجاد می کند که می تواند جدی و غیر قابل برگشت باشد. هنگامی که قند خون به شدت کنترل نمی شود، اعضاء بدن متحمل آسیب جدی می شوند.

مترجم دکتر نگار اصغربیک

عوارض دیابت

اطلاعات برای بیماران

دیابت بسیاری از اعضاء بدن را مبتلا می کند و عوارضی ایجاد می کند که می تواند جدی و غیر قابل برگشت باشد. هنگامی که قند خون به شدت کنترل نمی شود، اعضاء بدن متحمل آسیب جدی می شوند. البته با کنترل دقیق قندخون (گلوکز)، افراد مبتلا به دیابت می توانند خطر این گونه عوارض را کاهش دهند. کنترل ضعیف قندخون با آسیب رساندن به قوه بینایی، قلب، سرخ رگ ها، کلیه ها و پایانه های عصبی می تواند مشکلات مادام العمری را برای بیمار ایجاد کند. نتیجه کنترل ضعیف قندخون در درازمدت شامل نابینایی، زخم های پا یا قطع عضو، حمله قلبی، سکته، آنژین، بالا رفتن فشارخون، نارسایی کلیوی نیازمند به دیالیز روزانه، نوروپاتی (که می تواند منجر به از دست دادن حس در بازوها و پاها شود) و ناتوانی جنسی هستند. دانستن بهترین محدوده قند خون می تواند به فرد مبتلا به دیابت کمک کند تا در سراسر روز قندخون خود را به شدت کنترل کند. ثبت سطوح قندخون نشان خواهد داد که آیا رژیم غذایی، داروهای خوراکی یا انسولین قندخون را به خوبی تحت کنترل درآورده اند یا نه. بیماران دیابتی می توانند با انجام آزمایش سالانه چشم و آزمون های خونی به منظور اندازه گیری سطوح کلسترول از وضعیت سلامت خود اطمینان حاصل کنند. آزمایشات دوره ای خون به منظور اندازه گیری هموگلوبین A1c نیز اهمیت دارد. هنگام بالا بودن قندخون، در هموگلوبین که اکسیژن را در خون حمل می کند تغییراتی رخ می دهد. بیماران مبتلا به دیابت باید به طور منظم فشارخون خود را کنترل کرده و به منظور یافتن هرگونه بریدگی، تورم یا قرمزی هر روز پاهای خود را آزمایش کنند.

سطح گلوکز خون باید تحت کنترل باشد

از سال 1983 تا 1993 موسسه ملی دیابت و بیماری های گوارشی و کلیوی بررسی‌اي را انجام داد که آزمایش «کنترل دیابت و عوارض آن» نام داشت. این بررسی به منظور شناسایی اثرات کنترل شدید گلوکز (Intensive control) بر عوارض دیابت طراحی شد. نتایج این بررسی شگفت انگیز بودند. در مقایسه با افرادی که درمان استاندارد را دریافت می کردند، شانس بروز بیماری های چشمی، کلیوی و عصبی در بیمارانی که سطوح قندخونشان به شدت کنترل می شد به میزان قابل توجهی پایین تر بود. نتایج این بررسی نشان داد که کنترل شدید قندخون در اجتناب از آسیب غیرقابل برگشتی که به مروز زمان به این اعضاء وارد می شود حیاتی است.

بیشتر عوارض ناشی از این بیماری سال ها پس از ابتلا به دیابت ایجاد می شوند. البته هرچه سطوح گلوکز خون شدیدتر کنترل شود، احتمال بروز یا بدتر شدن این عوارض کمتر است. به مرور زمان، سطوح بالای قندخون سبب تضعیف گردش خون و آسیب رساندن به بیشتر اعضاء مهم بدن می شود.

از دست دادن بینایی: دیابت علت شماره یک بروز نابینایی در بالغین آمریکایی است. تغییر در عروق خونی بسیار کوچک چشم در نهایت منجر به بروز رتینوپاتی (آسیب شبکیه) در تقریباً تمام دیابتی های وابسته به انسولین (تیپ 1) و اکثریت بیماران مبتلا به دیابت تیپ 2 می شود. این بدان معناست که آزمایش سالانه چشم به منظور شناسایی تغییرات اولیه در چشم حیاتی است. مشابه تغییراتی که در عروق خونی چشم رخ می دهد در عروقی که به قلب می روند نیز تغییراتی ایجاد می شود.

بیماری های قلبی و عروق خونی: دیابت خطر بیماری عروق کرونر را به میزان زیادی افزایش می دهد. علت مرگ در بیش از 80 درصد افراد دیابتی اختلال قلبی یا عروق قلبی است. احتمال بروز تصلب شرائین، بیماری عروق کرونر، فشارخون بالا (هایپرتانسیون)، افزایش سطوح کلسترول خون، حمله قلبی و سکته در بیمار دیابتی بیشتر است.

نارسایی کلیوی: دیابت دیرپا می تواند به عروق خونی کوچک کلیه که برای فیلتر کردن مواد زاید ضروری هستند آسیب وارد کند. این امر سبب نارسایی برگشت ناپذیر کلیه می شود که به آرامی و در عرض چند سال رخ می دهد. به محض پیدایش علایم آسیب کلیوی مانند فشارخون بالا یا تورم پاها و دست ها، کلیه ها به شدت آسیب دیده اند.

آسیب عصبی: نوروپاتی نوعی آسیب عصبی است که احتمالاً در اثر بالا بودن غلظت گلوکز در عروق کوچک تغذیه کننده خون پایانه های عصبی ایجاد می شود. نوروپاتی می تواند منجر به ضعف دست و پا و مورمور شدن آن ها، سوزش یا احساس کرخی در پا و حتی انگشتان و بازوها شود. نوروپاتی می تواند به مشکلاتی در هضم غذا، تهوع، استفراغ، اسهال یا یبوست بینجامد. مشکلات بلع و رفلاکس اسید نیز ممکن است رخ دهد.

از بین رفتن سلامت پوست: در دیابتی ها، گردش ضعیف خون به پوست می تواند منجر به زخم و عفونت شود. زخم ها به کندی بهبود می یابند. زخم ها و عفونت های پا ممکن است هرگز التیام نیابند و منجر به لزوم قطع عضو شوند.

نقص عملکرد جنسی: به دلیل بروز مشکلاتی در گردش خون و آسیب عصبی، تا 50% مردان مبتلا به دیابت دچار ناتوانی جنسی می شوند.

سایر عوارض: حساسیت به عفونت (به خصوص پوست و دستگاه ادراری) و بیماری های دیگر (مانند سندرم کارپال تونل) در بیماران مبتلا به دیابت افزایش می یابد.

برنامه درمانی خود را رعایت کنید: اگر به دیابت مبتلا هستید، از دستورات پزشکتان پیروی کنید. برای دستیابی به کنترل شدید، کنترل سطوح گلوکز چندین بار در روز و توسط خود فرد توصیه می شود. قندخون و سطوح A1c خود را کنترل کنید تا متوجه شوید که آیا به سطوحی که مد نظر پزشکتان است رسیده اید یا نه. به خاطر داشته باشید که بسیاری از عوارض دیابت به مرور زمان رخ می دهند. این عوارض جدی هستند و باید فوراً درمان شوند. حتی اگر قندخون شما به خوبی کنترل نمی شود، قندخون را نزدیک به سطح طبیعی که خطر بروز عوارض را کاهش می دهد نزدیک کنید. یک برنامه رژیم غذایی و ورزشی به بهبود وضعیت کنترل قندخون کمک خواهد کرد.

آنزیم های کبدی

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:36:45 GMT

حت شرایط عادی این آنزیم ها درون سلول های کبدی وجود دارند اما زمانی که کبد آسیب می بیند این آنزیم ها وارد جریان خون می شوند.

مترجم دکتر متین محمدی پور

آنزیم های کبدی

اولین گام در تشخیص آسیب کبدی انجام آزمایش ساده خون است که حضور آنزیم های کبدی مشخص را در نشان می دهد. تحت شرایط عادی این آنزیم ها درون سلول های کبدی وجود دارند اما زمانی که کبد آسیب می بیند این آنزیم ها وارد جریان خون می شوند.

حساس ترین و پر مصرف ترین آنزیم های تشخیصی کبد، آمینوترانسفرازها هستند. آن ها آسپارتات آمینوترانسفراز (SGOT یا AST) و آلانین آمینوترانسفراز (SGPT یا ALT) هستند. این آنزیم ها بطور معمول داخل سلول های کبدی قرار دارند زمانی که کبد دچار آسیب می شود سلول های کبدی آنزیم ها را وارد جریان خون می كنند، بالارفتن سطح آنزیم ها در خون نشانه آسیب کبدی است.

آمینوترانسفرازها چه هستند؟

آمینوترانسفرازها باعث کاتالیز واکنش های شیمیایی در سلول ها می شوند که در آن گروه آمین از یک مولکول دهنده به مولکول گیرنده منتقل می گردد. به همین دلیل به آن ها آمینوترانسفراز گفته می شود. واژه های پزشکی در خصوص این آنزیم ها می تواند گاهی گیج کننده باشد. نام دیگر آمینوترانسفرازها، ترانس آمیناز است. آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز(AST) نيز به نام ترانس آمینازاگزالواستیک سرم (SGOT) نیز نامیده می شود و آلانین آمینوترانسنفراز(ALT) نیز به نام ترانس آمینازپیرویک گلوتامیک سرم(SGPT) مشهور است. بطور خلاصه SGOT= AST و SGPT= ALTاست.

بطور طبیعی آمینوترانسفرازها در کجا قرار دارند؟

(SGOT) AST بطور طبیعی در انواع مختلف بافت ها از قبیل کبد، قلب، ماهیچه، کلیه و مغز قرار دارد. این آنزیم در زمان آسیب به هر کدام از این بافت ها وارد خون می شود. برای مثال میزان غلظت سرمی آن در هنگام حمله های قلبی و مشکلات ماهیچه ای افزایش می یابد.

قسمت عمده ي (SGPT) ALTبرعکس AST بطور طبیعی آن در کبد یافت می شود. اگر چه نمی توان گفت که این آنزیم منحصراً در کبد قرار دارد اما کبد جایی است که در برگیرنده بیشترین غلظت این آنزیم است. این آنزیم در نتیجه آسیب کبدی وارد خون می گردد، بنابراین نسبتاً از این آنزیم بعنوان شناساگر ویژه موقعیت کبدی استفاده می شود.

میزان طبیعی AST و ALT چه اندازه هستند؟

میزان طبیعی (SGOT) AST ، 5 تا 40 واحد در هر لیتر سرم است (بخش مایع خون) و میزان طبیعی(SGPT) ALT7تا65 واحد در هر لیتر سرم است.

بالارفتن میزان AST و ALT به چه معناست؟

(SGOT) AST و(SGPT) ALTنشانگرهای حساس در انواع مختلف بیماری های کبدی هستند. اما سطح بالاتر از حد معمول این آنزیم های کبدی نباید به طور خودکار با آسیب کبدی برابر دانسته شود. آن ها ممکن است نشانه مشکلات کبدی باشند یا نباشند. تفسیر سطح بالای AST وALT بستگی به همه نشانه های بالینی دارد. بنابراین بهترین کار این است که این موارد توسط پزشک ارزیابی گردند. سطح دقیق این آنزیم ها دقیقاً به میزان آسیب کبدی و تشخیص بیماری، بستگی ندارد. بنابراین سطح دقیق (SGOT) AST و(SGPT) ALTنمی تواند معین کننده درجه بیماری کبدی یا پیشگویی آن در آینده باشد. برای مثال بیماران با هپاتیتA ویروسی حاد ممکن است سطح بالایی از AST و ALT را نشان دهند (گاهگاهی هزاران واحد در لیتر). اما بیشتر بیماران با هپاتیتA ویروسی کاملاً بهبود می یابند بدون اینکه بیماری در وجود آنها باقی بماند. بر خلاف هپاتيت A ويروسي، بیماران دارای عفونت هپاتیتC مزمن بطور عادی فقط مقداري جزئی افزايش در سطح آنزیم های ALT و AST دارند. با این وجود بعضی از این بیماران ممکن است بیماری مزمنی از قبیل هپاتیت مزمن و سیروز کبد را تا آخر عمر به همراه داشته باشند.

چه بیماری های کبدی باعث ایجاد میزان غیر طبیعی آمینوترانسفرازها می شود؟

بالاترین میزان ALT و AST به علت مرگ گسترده سلول های کبدی (نکروز گسترده کبد) ایجاد می گردد. این حالت در شرایطی مانند هپاتیتA ویروسی حاد یا B و آسیب کبدی مشخص بر اثر سمیت ناشی از دوز بیش از حد استامینوفن، ایجاد می شود. این حالت هم چنين در زمانی بوجود مي آيد که کبد بخاطر عدم حضور اکسیژن و مواد غذایی دچار شوک طولانی مدت می گردد. سطح سرمی ALT و AST در چنین شرایطی از 10برابر حالت عادی تا هزاران واحد در لیتر متغیر است.

افزایش خفیف تا متوسط آنزیم های کبدی معمولاً اتفاق می افتد. آن ها معمولاً بصورت غیر قابل انتظار در آزمون هاي روتین خونی علی رغم سلامت فرد شناسایی می گردند. سطح ALT و AST در چنین شرایطی معمولاً بین 2برابر حالت عادی تا چندین صد واحد در لیتر متغیر است. معمول ترین حالت افزایش خفیف تا متوسط آنزیم های کبدی، کبد چرب است. در ایالات متحده آمریکا شایع ترین علت ایجاد کبد چرب استفاده نابجا از الکل است. سایر دلایل کبد چرب شامل دیابت ملیتوس و چاقی هستند هپاتیتC مزمن هم چنین یکی از مهم ترین دلایل ایجاد افزایش خفیف تا متوسط آنزیم های کبدی ست.

چه داروهایی باعث ایجاد سطح غیرطبیعی آمینوترانسفرازها می گردند؟

گروهی از داروها که می توانند باعث ایجاد سطح غیرطبیعی آنزیم ها گردند شامل موارد زیر هستند:

· داروهایی که برای كاهش درد استفاده مي شوند مانند آسپرین، استامینوفنTynlenol، ایبوپروفن(motrin,Advil)، ناپروکسن(Narosyn)، دیکلوفناک ( Voltaren) و فنیل بوتازون(Butazolidine)

· داروهای ضد صرع شامل فنی توئین(Di lantin)، الرپروئیک اسید، کاربامازپین(Tegretol) و فنوباربیتال.

· آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسایکلین ها، سولفونامیدها، ایزونیازید(INH)، سولفا متوکسازول، تری متوپریم، نیتروفورانتوئین و ...

· داروهای پایین آورنده کلسترول شامل استاتین ها(Lipitor,Pravachol,Mevacorو...) و نیاسین

· داروهای ضد افسردگی شامل سه حلقه ای ها

سطح غیر طبیعی ایجاد شده آنزیم های کبدی معمولاً هفته ها و ماه ها پس از قطع دارو به حالت طبیعی باز می گردند.

موارد سطح غیر طبیعی آنزیم های کبدی چه هستند؟

نادرترین دلایل ایجاد غیر طبیعی آنزیم های کبدی در ایالات متحده آمریکا شامل هپاتیتB مزمن، هماکروماتوزیس، بیماری ویلسون، کمبود Alpha-1-antitrypsin، بیماری سلیاک،بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و التهاب هپاتیت اتوایمون است.

هپاتیتB می تواند باعث ایجاد بیماری کبدی مزمن با تغییر غیر طبیعی مداوم در آنزیم های کبدی گردد، اگر چه این حالت به اندازه هپاتیتC معمول و شایع نيست.

هماکروماتوزیس اختلالی ژنتیکی است که در آن جذب بیش از حد آهن اتفاق می افتدو همین امر منجر به تجمع آهن در کبد، التهاب ، زخم و اسکار کبد می گردد.

بیماری ویلسون ؛ بیماری ارثی بوده که به دلیل تجمع بیش از حد مس در بافت های مختلف از قبیل کبد و مغز ايجاد مي شود. وجود مس در کبد می تواند منجر به التهاب مزمن کبد شده در حالی که تجمع این عنصر در مغز منجر به مشکلات روانی و حرکتی می شود.

کمبود Alpha-1-antitrypsin اختلالی ارثی بوده که در آن کمبود glycoprotein (مجموعه پروتئین کربوهیدرات) که alpha-1-antitrypsin نامیده می شود منجر به بیماری ریوی مزمن(emphysema ) و بیماری کبدی می گردد.

التهاب کبد اتوایمون در نتیجه آسیب کبدی ایجاد می شود که به دلیل آنتی بادی های خود بدن و حمله آن به کبد صورت می پذیرد.

بیماری سلیاک بیماری مربوط به روده کوچک است که در آن بیمار به گلوتن حساسیت داشته و همین امر باعث ایجاد گاز، نفخ، اسهال و در موارد پیشرفته باعث سوء تغذیه می گردد. بیماران مبتلا به این بیماری هم چنین می توانند دارای سطوح غیرطبیعی آنزیم های ALT و AST در خونشان باشند.

بیماری کرون و کولیت اولسراتیو در نتیجه التهاب مزمن روده ها ایجاد می گردد. در این بیماران التهاب کبد یا مجاری صفراوی (primary sclerosing cholangitis) نیز می تواند ایجاد گردد که در نتیجه آن تست های کبدی غیر طبیعی می شوند.

سطح غیر طبیعی آنزیم ها بندرت می تواند یکی از نشانه های سرطان کبد باشد. سرطانی که از سلول های کبدی ايجاد مي شود hepatocellularcarcinoma یا hepatoma نامیده می شود . سرطانی که از سایر ارگان ها(همانند کولون، پانکراس، معده و...) به کبد پخش می شودmetastatic malignancies نامیده می شود.

افراد سالم چگونه از نظر میزان افزایش آمینوترانسفرازها ارزیابی می گردند؟

ارزیابی افراد سالم با آنزیم های غیر طبیعی، باید بصورت فردی صورت پذیرد. پزشک ممکن است نتایج آزمون های قدیمی را به منظور مقایسه با آزمون جدید درخواست نماید. اگر آزمون های قدیمی وجود نداشته باشند پزشک ممکن است آزمون خون را در هفته یا ماه های بعد به منظور بررسی این موضوع که آیا این سطح غیر طبیعی مداوم یا خیر، تکرار نماید. پزشک عوامل خطر بیماری هپاتیت B یا C كه شامل است موارد جنسی، تاریخچه انتقال خون، استفاده از داروهای تزریقی و قرارگیری در برابر محصولات خونی هستند ارزیابی می كند. تاریخچه خانوادگی از بیماری کبدی ممکن است باعث افزایش بیماری های توارثی از قبیل هماکروماتوزیس، بیماری ویلسون یا کمبود alpha-1-antitrypsin شود.

الگوی غیرطبیعی آنزیم کبدی می تواند شواهد مفیدی را در ایجاد بیماری کبدی فراهم نماید. برای مثال اکثر بیماران با بیماری کبد الکلی دارای سطح آنزیم های غیر طبیعی هستند که البته این افزایش به اندازه افزایش در هپاتیت ویروسی حاد نيست. در کبد الکلی میزان AST بیشتر از ALT بوده و اندازه آن معمولاً زیر 300 واحد در لیتر و میزان ALT معمولاً زیر 100واحد در لیتر است.

اگر الکل یا دارو مسئول غیر طبیعی آنزیم های کبدی باشد در صورت قطع مصرف آنها(تحت نظارت پزشک) هفته ها یا ماه ها بعدسطح آنزیم ها به سطح عادی و طبیعی باز می گردد. اگر چاقی مسئول ایجاد کبد چرب باشد کاهش وزن به میزان 5 تا 10 درصد منجر به بازگشت آنزیم ها به سطح عادی و طبیعی می شود.

اگر سطح غیر طبیعی آنزیم ها علی رغم قطع الکل، کاهش وزن و قطع دارويی همچنان ادامه یابد آزمون های خونی انجام شده مي تواند به تشخیص روند درمانی کمک نماید. خون می تواند از نظر حضور ویروس هپاتیت B وC و آنتی بادی های مربوط به آنها ارزیابی گردد. سطح آهن خون، آهن اشباع شده و فریتین(میزان آهنی که در بدن ذخیره شده است) معمولاً در بیماران مبتلا به هماکروماتوزیس افزایش می یابد. سطح خونی ماده ای به نام Ceruloplasmin معمولاً در بیماران مبتلا به ویلسون کاهش می یابد. سطح خونی آنتی بادی های مشخص (آنتی نوکلئار آنتی بادی یا ANA، آنتی بادی ماهیچه ای anti-smoth و آنتی بادی ضد کبدی و آنتی بادی میکروزوم کلیه) در بیماران مبتلا به التهاب هپاتیت اتوایمون افزایش می یابد. بیوپسی از کبد روشی است که در آن سوزن از طریق پوست وارد قسمت راست بالای شکم می شود و لایه نازکی از بافت کبدی به منظور آزمایش زیر میکروسکوپ برداشته می شود. البته این روش برای تمام افراد دارای سطح آنزیم کبدی غیرطبیعی ضروری نيست.

پزشک معمولاً این روش را در موارد زیر توصیه می كند اگر 1) اطلاعات بدست آمده از بیوپسی احتمالاً در برنامه ریزی درمانی کمک کننده باشد. 2) پزشک نیازمند دانستن اندازه و وخامت آسیب و التهاب کبدی باشدو 3) به منظور ارزیابی تاثیر درمانی.

بیوپسی از کبد مناسب ترین روش در تأیید تشخیص شرایطی است که مستعد درمان است. بیماری هاي کبدی که بالقوه قابل درمان هستند شامل هپاتیتB و C هماکروماتوزیس، بیماری ویلسون، التهاب هپاتیت اتوایمون و کمبود alpha-1-antitrypsin هستند.

کنترل کردن سطوح آمینوترانسفرازها چگونه است؟

مساله بسیار مهم این است که آزمون های دوره ای AST (SGOT) وALT (SGPT) بايد در طول زمان انجام شود. تا سطح سرمی افزایش یافته، ثابت مانده یا پایین آمده است، مشخص شود. برای مثال، بیماران تحت درمان با بیماری هپاتیتC مزمن از نظر آزمون های آنزیمی دوره ای باید ارزیابی شوند. هرگونه پاسخ به درمان باعث کاهش آنزیم های کبدی به سطح طبیعی یا نزدیک سطح طبیعی می شوند، بيماران مبتلا به هپاتیتC كه پس از اتمام دوره درمان بيماري شان دوباره عود می كند معمولاً سطح غیر طبیعی آنزیم های کبدی را نشان مي دهند.

سایر آنزیم های کبدی چگونه هستند؟

جدا از آنزیم های AST وALT سایر آنزیم ها شامل آلکالین فسفات،5^¢-nucleotidase و گاماگلوتامیل ترانس پپتیداز(GGT) هستند که اغلب به منظور تشخیص بیماری های کبدی ارزیابی می شوند.

ما توجه و دقت خود را به آنزیم های AST وALT محدود نموده ایم زیرا این آنزیم ها از نظر بیوشیمیایی به یکدیگر وابسته بوده و بسیار مهم هستند. این دو آنزیم در رده مهمترین آنزیم های کبدی قرار گرفته اند.

انواع و علل درد سرطان

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:30:39 GMT

ین مقاله در مورد انواع و علل درد سرطان به شما توضیح خواهد داد. پزشکان به شیوه های مختلفی در مورد درد صحبت و آنرا توصیف می کنند. آنان ممکن است در مورد درد حاد و مزمن و مدت زمانی که احتمال دارد درد طول بکشد حرف مي زنند.

مترجم دکتر نگار اصغربیک

انواع و علل درد سرطان

این مقاله در مورد انواع و علل درد سرطان به شما توضیح خواهد داد. پزشکان به شیوه های مختلفی در مورد درد صحبت و آنرا توصیف می کنند. آنان ممکن است در مورد درد حاد و مزمن و مدت زمانی که احتمال دارد درد طول بکشد حرف مي زنند. یا اين كه در مورد بافتی که درد از آنجا می آید- درد عصبی، استخوانی، درد بافت نرم و یا درد فانتوم حرف مي زنند.

علل درد سرطان

بیشتر درد سرطان به علّت فشار تومور بر استخوان ها، اعصاب یا دیگر اعضاء بدن ایجاد می شود. گاهی اوقات درد به درمان سرطان مرتبط است. به براي نمونه برخی داروهای شیمی درمانی می توانند کرختی و مورمورشدن در دست ها، پاها یا احساس سوزش در محلی که تزریق می شوند را ایجاد کنند. اشعه درمانینيز می تواند باعث قرمزی و تحریک پوست شود.

به خاطر داشته باشید- درد ممکن است ارتباطي با نوع سرطان شما نداشته باشد. ممکن است فقط دردهای عمومی را احساس كنيد كه گاه گاهي بعضي افراد ديگر نيز به آنها دچار هستند.

درد حاد و مزمن

درد سرطان می تواند حاد یا مزمن باشد. درد حاد دردي است که تنها مدت کوتاهی طول بکشد. درد مزمن طولانی است. به عنوان مثال عمل جراحی می تواند درد حاد ایجاد کند. درد هنگامیکه زخم بهبود می یابد برطرف می شود. در این مدت، ضد دردها معمولاً درد را تحت کنترل درخواهند آورد.

محدوده درد مزمن می تواند از خفیف تا شدید باشد. درد می تواند همیشه وجود داشته باشد. شما درد مزمن را با نام " درد مقاوم" نيز مي شنوید، مسكن ها یا روش های دیگر کنترل درد می توانند به شكل موفقیت آمیزی درد مزمن سرطان را در میان حدود 95نفر از هر 100نفر (95%) کنترل کنند.

اگر شما درد مزمن سرطان دارید، ممکن است گاهي اوقات دچار درد حادي شويد که با داروهایی که در حال مصرفشان هستید کنترل نمی شود . این درد اغلب " درد رسوخ کننده" نامیده می شود. اگر ضد دردهای معمولي مصرف مي كنيد اما هنوز مواقعی درد دارید پزشكتان را در جريان بگذاريد. او می تواند برای شما دوزهای بالایی از ضد دردها را تجویز کند تا هنگام نیاز مصرف کنید.

نوع دردی که دارید هرچه باشد می تواند کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد. درد مزمن می تواند انجام کارهای روزمره از قبیل حمام کردن، خرید کردن، غذا پختن، خوابیدن و غذا خوردن را برای شما سخت کند. گاهی اوقات برای دوستان و اقوام نزدیک شما بسیار سخت خواهد بود که این مسئله را درک کنند چرا که آنها درد شما را احساس نمی کنند.

انواع درد سرطان

برای پزشک شما بسیار مهم است که نوع و علت درد شما را كشف كند تا بتواند به درستي آن را درمان كند. دردهای مختلف به روش های گوناگوني درمان می شوند. ممکن است شما یک یا بیش از یک نوع از اين سه نوع درد اصلی را داشته باشید:

· درد عصبی

· درد استخوانی

· و درد بافت نرم

نوع دیگری از درد می تواند پس از قطع اندام ها یا بخش دیگری از بدن ایجاد شود. در واقع اين نوع دیگری از درد عصبی است و درد فانتوم نامیده می شود.

درد عصبی

این درد با فشار روی اعصاب یا طناب نخاعی یا با تخریب اعصاب ایجاد می شود. پزشک شما ممکن است آنرا درد نوروپاتیک بنامد. درمان این درد معمولاً از انواع دیگر دردها مشکل تر است. مردم اغلب درد عصبی را به صورت سوزش یا احساس خزیدن چیزی زیر پوستشان توصیف می کنند. درد عصبی معمولاً گسترده نیست. شما اغلب این درد را در یک محل خاص یا شاید در امتداد مسیر یک عصب احساس می کنید.

درد عصبی نوعی درد است که می تواند گاهی اوقات برای مدت طولانی پس از یک عمل جراحی ادامه داشته باشد. اعصاب در طی جراحی قطع می شوند و زمان طولانی طول می کشد تا بهبود یابند زیرا به کندی رشد می کنند. درد عصبی به طور معمول، بخصوص پس از جراحی روی قفسه سینه (توراكوتومي) مشاهده مي شود. برخی افراد ممکن است در اطراف زخمشان برای دو سال یا بیشتر پس از جراحی درد داشته باشند. اگر چه این درد درنهایت برطرف می شود اما زمانیکه وجود دارد درمان آن مشکل است.

درد استخوانی

درد استخوانی می تواند یک ناحیه خاص یا قسمت هاي مختلفي از بدن را بسته به اینکه چقدر سرطان گسترش یافته است يه طور هم زمان مبتلا کند. مردم اغلب آنرا به صورت درد، بی حسی یا تیرکشیدن توصیف می کنند. درد استخوان در افرادیکه سرطان سینه، پروستات یا ریه دارند بسیار معمول است. سرطان به استخوان گسترش می یابد و رشد درون استخوان و تخريب آن است كه باعث ايجاد درد مي شود. شما ممکن است درد استخوان را به نام درد سوماتیک نیز بشنوید.

درد بافت نرم

درد بافت نرم به معنای درد یک عضو یا عضله بدن است. به عنوان نمونه، شما ممکن است دردی را در کمرتان احساس کنید که در اثر تخریب بافتی کلیه ایجاد شده است. شما همیشه نمی توانید محل دقيق درد را مشخص کنید اما معمولاً به صورت يك درد تیز، مداوم یا تیرکشنده توصیف می شود. شما ممکن است درد بافت نرم را به نام درد احشایی نیز بشنوید. برخی از دردهای بافت نرم به جای خود عضو از پوشش آن ناشی می شوند. کبد اعصاب ندارد. اگر دچار سرطان شود معمولاً از آنچه باید باشد بزرگتر است. کبد بزرگ شده باعث كشش پوشش فيبروزي مي شود كه نامش كپسول كبد است. کپسول حاوی پایانه های عصبی است و كشيده شدن آن باعث ايجاد درد مي شود. این درد کپسول کبدی نامیده می شود.

درد فانتوم

افراد با سارکوما یا استئوسارکوما گاهی اوقات مجبور به قطع عضو هستند. شما ممکن است پس از قطع بازو و يا پايتان در اين اندام ها احساس درد كنيد. این درد، (درد فانتوم) است. اما این یک مورد بسیار واقعی است و افراد گاهی اوقات این درد را غیرقابل تحمل توصیف می کنند. شما ممكن است درد فانتوم را پس از برداشتن سینه ها نیز احساس كنيد.

پزشکان هنوز تلاش می کنند که بفهمند چرا درد فانتوم رخ می دهد. یک تئوری این است که "بخش تفکر" مغز شما می داند که بخشی از بدن شما برداشته شده اما "بخش احساس" مغز شما نمی تواند این را درك كند. علل احتمالي دیگر درد فانتوم عبارتند از:

· تغییرات در فشار یا دمای هوا

· استرس

· حرکت نکردن کافی و نشستن یا ایستادن ناچیز

· بیماریهای دیگر از قبیل آنفولانزا و عفونت

· جراحی کردن توسط یک جراح بی تجربه

بین 6و7 نفر از هر 10نفر(70%-60) که بازو يا پايشان قطع شده است درد فانتوم را احساس می کنند. در حدود یک سوم زناني که تحت عمل برداشتن سینه جهت درمان سرطان سینه قرار گرفته اند درد فانتوم ايجاد مي شود. درد معمولاً پس از سال اول کاهش می یابد اما برخی از مردم هنوز پس از یکسال یا بیشتر آن را احساس می کنند.

درد فانتوم کاملاً معمول است. این درد غير واقعي نيست. در بیشتر مردم درد پس از چند ماه برطرف خواهد شد. چنانچه گویی مغز شما تشخیص داده که بخشی از بدن شما برداشته شده است. مطمئن شوید که به پزشکتان اجازه داده اید که در مورد درد فانتوم که به ضد دردها پاسخ می دهد بداند.

- درد شما تا چه اندازه مي تواند زياد باشد؟

میزان دردی که شما در اثر سرطان احساس مي كنيد به عوامل زیر بستگی دارد.

· نوع سرطانی که دارید

· سرطان کجا است

· مرحله سرطان

· شما قادر هستید چه میزان درد را تحمل کنید.

میزان دردی که شما می توانید در مقابل آن مقاومت کنید آستانه درد شما است. هر کس آستانه درد متفاوتی دارد. این مسئله به اینکه شما چقدر ضعیف یا قوی هستید مربوط نیست. این فقط یکی از علت هاست.

بیماری التهابی لگن

khoshmashregh — Sun, 08 Nov 2009 04:24:01 GMT

اطلاعات برای بیماران

PID عفونت لوله های فالوپ است.

هر سال بیش از یک میلیون زن در ایالات متحده به PID مبتلا می شوند. علایم مرتبط با این بیماری شامل تب، درد در ناحیه اطراف استخوان لگن، ترشح واژینال، خونریزی قاعدگی غیرطبیعی، درد در حین ادرار کردن و مقاربت است. هرچند ممکن است در برخی زنان این علایم آن چنان خفیف باشند که تشخیص داده نشوند. اگر PID درمان نشده باقی بماند بیمار در معرض خطر ناباروری، بارداری خارج رحمی، زخم شدن و درد مزمن لگن قرار می گیرد. اگر زنی هر یک از علایم PID را داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کرده و پس از معاینه درمان فوراً آغاز شود. زنان پرخطر برای PID باید به منظور اجتناب از عوارض غیرقابل برگشت این بیماری معاینات منظم داشته باشند.

PID می تواند منجر به ناباروری شود

بیماری التهابی لگن که گاهی اوقات به آن PID نیز گفته می شود، یک عفونت شایع است که سالانه در بیش از یک میلیون زن آمریکایی رخ می دهد و منجر به ناباروری بیش از 100000 نفر از آنان می شود. این عفونت اغلب بیشتر در زنان جوان تر از 25 سال رخ می دهد و به ندرت پیش از اولین قاعدگی، در حین بارداری یا پس از یائسگی اتفاق می افتد.

علل شایع: PID با انواع مختلفی از باکتری ها ایجاد می شود اما شایع ترین آن ها ارگانیسم هایی هستند که عفونت های گونوره یا کلایمیدیا را ایجاد می کنند و هر دو از بیماری های منتقل شونده از راه جنسی (STDs) به شمار می روند. PID می تواند از لوازم جراحی نیز انتقال پیدا کند. عفونت زمانی آغاز می شود که ارگانیسم ها از واژن، میزراه یا گردن رحم به سمت اعضاء تناسلی داخلی حرکت کرده، سبب عفونی شدن بافت، ایجاد التهاب و زخم شود. زخم شدن می تواند منجر به انسداد لوله های فالوپ شود که به ناباروری می انجامد. اگر در اثر زخم شدن بافت یکی از لوله های فالوپ تنها به میزان جزئی مسدود شود، تخمک ممکن است به رحم نرسیده، در لوله باقی بماند و در صورت بارور شدن یک حاملگی خارج رحمی رخ دهد. حاملگی های خارج رحمی اغلب منجر به پارگی و خونریزی می شود که می تواند تهدید کننده حیات باشد.

کدام زنان در معرض بیشترین خطر قرار دارند؟ زنانی که در معرض بیشترین خطر ابتلا به PID قرار دارند افراد جوان تر از 25 سال و زنان خیابانی هستند. سایر عوامل خطرساز برای PID شامل موارد قبلی PID یا داشتن STD است. شواهدی وجود دارد که کاربرد یک وسیله ضد بارداری داخل رحمی یا کاربرد مکرر دوش های واژینال (بیش از یک بار در ماه) می تواند خطر ابتلا به PID را در زنان افزایش دهد.

چه آزمون هایی به منظور تشخیص PID انجام می شوند؟ هیچ آزمون خاصی وجود ندارد که مشخص کند یک زن به PID مبتلا است یا نه. دانشمندان مشغول فعالیت بر روی آزمون های سریع و ساده ای هستند که کلایمیدیا و گونوره یعنی دو ارگانیسم اصلی ایجاد کننده PID را شناسایی کند. اگر زنی علایم PID داشته باشد باید به منظور آزمودن این ارگانیسم ها آزمایش فیزیکی شود. آزمایشات بیشتر ممکن است در صورت یافت نشدن این ارگانیسم ها لازم باشد چون عفونت هایی با شیوع کمتر نیز وجود دارند که منجر به ایجاد PID می شوند. در برخی بیماران، اولتراسوند لگن می تواند به نمایان کردن بزرگ شدگی لوله های فالوپ یا تشخیص آبسه (ناحیه بزرگی از عفونت) کمک کند. در برخی موارد، به منظور تشخیص عفونت، لاپاراسکوپی انجام می شود. لاپاراسکوپی از طریق وارد کردن یک لوله نازک انعطاف پذیر با یک پایانه نوری (لاپروسکوپ) به شکاف کوچکی در شکم به منظور مشاهده اعضاء تناسلی و نمونه های بافتی به دست آمده انجام می شود.

درمان: درمان PID شامل مصرف دو آنتی بیوتیک یا بیشتر است. در بیشتر موارد، داروی خوراکی می تواند PID را درمان کند. اغلب پس از شروع آنتی بیوتیک درمانی علایم به سرعت ناپدید می شوند، اما به منظور اطمینان از درمان مناسب مهم است که دوره کامل درمان به پایان برسد. زن مبتلا به PID باید تا زمان درمان شدن عفونت از فعالیت جنسی خودداری کند. در موارد شدید PID، آنتی بیوتیک ها به صورت وریدی تجویز می شوند. در صورت بیماری شدید، باردار بودن بیمار و یا در صورتی که بیمار به HIV/AIDS مبتلا بوده و یا سیستم ایمنی او در اثر بیماری های دیگر تضعیف شده باشد ممکن است بستری شدن در بیمارستان ضروری باشد. برخی موارد به درمان شدید نیاز دارند زیرا تشخیص قطعی نیست، برخی دیگر حتی به جراحی نیاز پیدا می کنند تا آبسه ای که درمان نشده است خارج شود. سالانه از یک میلیون زن آمریکایی که به PID مبتلا می شوند، تقریباً 150 نفر جان خود را از دست خواهند داد.

پیشگیری: موثرترین روش پیشگیری از PID پیشگیری از STDs است. این به معنای خودداری از داشتن شرکای جنسی متعدد یا کاربرد کاندوم است. زنانی که در معرض خطر بالای ابتلا به PID قرار دارند باید معاینات منظم داشته باشند تا برای STDs غربال گری شوند. اگر STD تشخیص داده شود، اطمینان از آزمایش شدن همسر بیمار و درمان STD بسیار مهم است. این کار به پیشگیری از وقوع مکرر PID و STDs کمک خواهد کرد.